Zofia Emilia Dudekz d. Studencka
Biografia
Urodziła się 2 grudnia 1905 roku w Żywcu. Jej rodzice, Jan Studencki i Elżbieta z d. Czernin, byli rzemieślnikami.
W 1923 roku ukończyła Państwowe Żeńskie Seminarium Nauczycielskie w Białej, a przed rokiem 1939 ukończyła jeszcze Seminarium Nauczycielskie ze specjalnością geografia z biologią.
Początkowo pracowała jako nauczycielka w szkole podstawowej na terenie powiatu częstochowskiego. W lutym 1938 roku przeniosła się do Publicznej Szkoły Podstawowej nr 1 w Stryszawie, gdzie założyła pierwszą drużynę zuchową.
II wojna światowa przyniosła represje i konspirację. 16 kwietnia 1940 roku została aresztowana i przewieziona do Bielska, skąd trafiła do więzienia w Cieszynie. Wyrokiem z 25 maja 1940 roku została deportowana do obozu koncentracyjnego dla kobiet w Ravensbrücku, otrzymując numer obozowy 3638.
Pracowała w kuchni obozowej, gdzie poznała łódzkie harcerki Janinę Kriegeri i Annę Burdównę, które zwerbowały ją do konspiracyjnej drużyny ZHP „Mury”. Złożyła przyrzeczenie harcerskie i podjęła działalność konspiracyjną, wspierała chorych i dbała o higienę oraz organizowała zajęcia i sposoby na utrzymanie morale więźniarek.
20 listopada 1944 roku została przeniesiona do Bartsch w fabryce samolotów Heinkel. Tam spotkała nastoletnie dziewczyny, które uczyły ją pisać i czytać. W kwietniu 1945 roku załoga fabryki została ewakuowana, a nocą 2/3 maja 1945 roku strażnicy i gestapowcy uciekli, co umożliwiło więźniarkom odzyskanie wolności.
Do domu w Żywcu powróciła 30 maja 1945 roku i ponownie podjęła pracę w Publicznej Szkole Podstawowej w Żywcu-Zabłociu. Podczas choroby kierownika szkoły była odpowiedzialna za prowadzenie placówki (1956–1957). W 1958 roku Zofia Dudek została mianowana wicedyrektorem, a w latach 1962–1963 nadzorowała prace nad nowym budynkiem, którego otwarcie miało miejsce w 1964 roku. Istotne zmiany kadrowe spowodowały, że według różnych źródeł w latach 1961–1969 pełniła funkcję dyrektorki.
Na emeryturę przeszła 1 września 1969 roku, jednak jeszcze przez 3 lata pracowała na pół etatu. Była całe życie zaangażowana w Koło PCK oraz ZHP, gdzie założyła zuchową drużynę i miała wpływ na rozwój ruchu zuchowego w powiecie żywieckim. Zmarła 28 lutego 1993 roku i spoczywa na Cmentarzu Przemienienia Pańskiego w Żywcu.