Włodzimierz Kłaczyński
Biografia
Włodzimierz Kłaczyński urodził się 20 lipca 1933 roku w Żywcu. Był polskim pisarzem i lekarzem weterynarii, który łączył pracę zawodową z działalnością literacką.
Syn Tadeusza i Marii z domu Nurko, w 1935 roku rodzina przeniosła się do Mielca, gdzie Kłaczyński uczęszczał do szkoły podstawowej. W 1951 zdał maturę w Państwowej Szkole Ogólnokształcącej Stopnia Licealnego im. St. Konarskiego w Mielcu, a w 1957 ukończył studia na Wydziale Weterynarii UMCS–WSR w Lublinie.
Po studiach podjął pracę jako terenowy lekarz weterynarii w Domaradzu, a także w Haczowie. W 1967 powrócił do Mielca, gdzie do 1975 pełnił funkcję powiatowego lekarza weterynarii. Po likwidacji powiatów został mianowany zastępcą dyrektora Wojewódzkiego Zakładu Weterynarii w Tarnobrzegu, a w latach 1983–1986 pracował w Komitecie Wojewódzkim PZPR. W 1986 przeniósł się do Zakładu Doświadczalnego w Chorzelowie, a od 1987 prowadził praktykę prywatną, specjalizując się w chirurgii weterynaryjnej. Następnie prowadził lecznicę weterynaryjną w Mielcu.
Twórczość literacka towarzyszyła mu równolegle z pracą zawodową. Napisał m.in. Popielec (1981) - na kanwie którego powstał serial telewizyjny (premiera 1984) - Wronie pióra (1986), Anioł się roześmiał (1994), I pies też człowiek (1997), I kot ma duszę (2001), Miejsce (2005) oraz kontynuacje Zasiek polski (2008) i Skorpionada (2010). W wywiadzie-rzece z Januszem Termerem (2013) ukazała się seria Portrety Literackie.
Był członkiem Związku Literatów Polskich, Oddział Kielce. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1980) oraz innymi odznaczeniami, między innymi Zasłużonym Pracownikiem Rolnictwa, Za wzorową pracę w służbie weterynaryjnej (1979) i Honorową Odznaką WOPR (1988).