Wilhelm Dobosz

Podpułkownik Wojska Polskiego
09.10.1890 26.12.1969 Żywiec

Biografia

Wilhelm Dobosz urodził się 9 października 1890 roku w Żywcu w rodzinie rzemieślniczo-rolniczej. Po ukończeniu szkoły i matury w 1912 roku podjął studia na Politechnice Lwowskiej.

W lipcu 1914 zgłosił się do 1 Pułku Artylerii Fortecznej w Krakowie. Został przydzielony do Szkoły Oficerów Rezerwy; po jej ukończeniu w stopniu podporucznika brał udział w walkach na frontach bałkańskim oraz włoskim. W 1918 roku awansował na porucznika. Brał udział w rozbrajaniu Austriaków w Krakowie. W nowo tworzącym się Wojsku Polskim przydzielono mu zadanie organizowania artylerii. Następnie wysłany na Śląsk, gdzie wspierał wojska generała Hallera. Walczył także w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 roku oficjalnie przyjęty do zawodowej służby w Wojsku Polskim; w 1921 zweryfikowany jako kapitan. Był dowódcą baterii w I pułku artylerii ciężkiej; służył w pułku do 1938 roku, przez pewien czas pełniąc funkcję jego dowódcy.

Podczas przewrotu majowego stanął po stronie przeciwników Piłsudskiego, co poskutkowało odsunięciem go od służby liniowej. Stopień majora uzyskał w 1930 roku, a podpułkownika w 1938. W tym samym roku przeniesiony został w stan spoczynku.

W sierpniu 1939 zgłosił gotowość do podjęcia służby, nie otrzymał jednak przydziału. W latach okupacji pracował w fabryce papieru Solali w Żywcu. Jako były wojskowy znalazł się w sferze zainteresowań Gestapo; był wzywany na przesłuchania. W ramach Saybuschaktion został wywłaszczony ze swojego domu w Żywcu. Utrzymywał kontakty z lokalnymi strukturami ZWZ-AK.

Według autorów Słownika Biograficznego Żywiecczyzny, Wilhelm Dobosz w czasie wycofywania się wojsk niemieckich z Żywca został powiadomiony przez służącego w Armii Krajowej Władysława Podkulskiego o zaminowaniu centrum miasta. Dobosz wraz z Podkulskim mieli poprzez przecięcie przewodów minerskich uniemożliwić wykonanie rozkazu detonacji mającej zniszczyć historyczne centrum Żywca.

Po wojnie współorganizował żywiecką Spółdzielnię Rolniczo-Handlową SCh. Dowodził pierwszym transportem osadników żywieckich na tak zwane Ziemie Odzyskane.

Zmarł 26 grudnia 1969 roku. Pochowany na cmentarzu Przemienienia Pańskiego w Żywcu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Medal „Polska swemu Obrońcy” 1918-1921
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Brązowa Odznaka „Za Zasługi dla Spółdzielczości”

Ciekawostki

W latach okupacji pracował w fabryce papieru w Żywcu i był wzywany na przesłuchania przez Gestapo.
Według Słownika Biograficznego Żywieczczyzny, odegrał rolę w ochronie centrum Żywca przed zniszczeniem dzięki zaminowaniu i przekierowaniu przewodów minerskich.

Udostępnij