Tadeusz Wrona
Biografia
Urodził się w Żywcu jako syn Kazimierza i Ludwiki Wronów. Ojciec był księgowym i pracował w banku; matka pracowała jako urzędniczka w zakładach lniarskich. Po maturze w technikum elektrycznym Tadeusz Wrona rozpoczął studia na kierunku matematyczno‑fizycznym w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze, a następnie na Politechnice Rzeszowskiej, gdzie ukończył kierunek pilotażu w 1981 roku.
Zamiłowanie do awiacji przejął po starszym bracie. Pierwsze kroki w lotnictwie rozpoczął na szybowcach, najpierw w Aeroklubie Ziemi Lubuskiej, a w czasie studiów na Politechnice Rzeszowskiej w aeroklubie PLL LOT w Piotrkowie Trybunalskim, a od 2001 roku w aeroklubie w Lesznie.
W PLL LOT rozpoczął kurs praktyczny jesienią 1983 roku; egzaminy zdał w marcu 1984. Niedługo potem odbył swój pierwszy lot jako drugi pilot Antonowa 24 w krajowych lotach pasażerskich LOT. W 1986 zasiadł na fotelu kapitana. Pod koniec lat 80. największe polskie linie lotnicze zamieniły przestarzałe radzieckie maszyny na nowocześniejsze odrzutowce Boeing 767. W szkoleniach na uprawnienia do pilotowania tych maszyn uczestniczył Tadeusz Wrona. W 1989 pełnił rolę drugiego pilota w 767, a w lipcu 1990 został kapitanem jednej z tych maszyn.
1 listopada 2011 zmuszony awarią samolotu wykonał manewr lądowania awaryjnego na pasie lotniska Chopina w Warszawie bez wysuniętego podwozia. Pilotował wówczas Boeinga 767 odbywającego lot z Newark do Warszawy. Żadna z 231 osób znajdujących się na pokładzie nie ucierpiała. Przebieg lądowania został zarejestrowany przez ekipy telewizyjne. Relację z wydarzenia wyemitowały telewizje na świecie.
Polskie media nadały mu tytuł bohatera. Manewr porównywano do wyczynu Chesleya Sullenbergera. W ocenach najwyższych zaszczytów brał udział prezydent Bronisław Komorowski, który odznaczył kapitana Wronę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski 7 listopada 2011. 8 listopada 2011 radni Leszna nadali mu tytuł Honorowego Obywacza Miasta Leszna.
W kolejnych latach kontynuował pracę w lotnictwie; w 2014 roku pozwał PLL LOT, a w 2019 roku został zwolniony i ponownie przyjęty. Od drugiej połowy 2019 szkolił kandydatów na pilotów w LOT Flight Academy. W 2013 ukazała się jego biografia Ja, kapitan.