Tadeusz Faliszewski
Biografia
Tadeusz Faliszewski urodził się w Żywcu 20 października 1898 roku jako syn Władysława Faliszewskiego i Matyldy z Kirchnerów. Dzieciństwo spędził we Lwowie, gdzie uczęszczał do szkół. Ukończył lwowską Szkołę Politechniczną.
W czasie I wojny światowej walczył w 3. szwadronie 1. pułku ułanów Legionów Polskich. Do 14 grudnia 1915 roku przebywał na leczeniu w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku, a później w szpitalu w Krakowie.
W czasie wojny z bolszewikami był oficerem łącznikowym z Ministerstwa Spraw Wojskowych. Został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy administracji, dział gospodarczy. W latach 1923–1924 posiadał przydział w rezerwie do Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr IX w Brześciu nad Bugiem. W 1934 roku był w korpusie oficerów rezerwy intendentów.
Jako aktor zadebiutował w 1922. Grał na scenach i estradach wielu miast Polski, m.in. w Krakowie, Radomiu, Kaliszu i Częstochowie. Jako wokalista występował z Adamem Astonem i Stefanem Sas-Jaworskim w popularnym wówczas Chórze Warsa, związany był z warszawskimi teatrzykami rewiowymi Morskie Oko i Nowy Ananas. W latach 1929–1930 kierował kinoteatrem Hollywood, a później założył własny kabaret literacki Rajski Ptak.
W 1937 w konkursie Polskiego Radia organizowanym w 1937 roku, mającym wyłonić najpopularniejszego piosenkarza, zajął III miejsce. W 1937 wystąpił w filmie Parada Warszawy, rok później w Królowej przedmieścia, w reżyserii Eugeniusza Bodo. Jako wokalista znany był z wykonywania piosenek z tekstami Andrzeja Własta, m.in. Cała Warszawa, Gdzie twoje serce, Katiusza, Kiedy przymykam oczy, Przytul, uścisnij, pocałuj. Śpiewał także utwory z tekstami innych autorów, m.in.: Bal na Gnojnej, Już się prześnił sen, Miasteczko Bełz i Pij, bracie, pij.
W repertuarze miał tanga, piosenki liryczne oraz satyryczne, wykonywał także arie operetkowe oraz piosenki pochodzące z rewii i filmów. Porównywano go do Ala Jolsona z filmu Sonny Boy.
24 sierpnia 1939 roku został zmobilizowany. Wziął udział w kampanii wrześniowej. W marcu 1940 roku został aresztowany, a następnie osadzony w obozie Gusen, gdzie śpiewał w chórze i prowadził zespół artystyczny, organizując teatr estradowy.
Po wojnie pozostał na emigracji, początkowo w Wielkiej Brytanii, gdzie nawiązał współpracę z Teatrem Polskim w Londynie. Następnie wyjechał do USA, tam współpracował z Feliksem Konarskim. Jego żoną była aktorka Halina Kidawska.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.