Stanisław Sapiński
Biografia
Stanisław Sapiński urodził się w rodzinie Franciszka i Anny z domu Michalec w Sporyszu. Uczył się w szkole ludowej w Sporyszu i kontynuował naukę w gimnazjum w Wadowicach. W 1908 roku otrzymał stypendium Wydziału Krajowego, a w czerwcu tego samego roku zdał egzamin dojrzałości. Podjął studia teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim (1909–1912). Święcenia kapłańskie przyjął 20 czerwca 1912 roku i został skierowany do pracy duszpasterskiej w parafii św. Katarzyny w Nowym Targu, gdzie pracował przez rok.
Od 24 sierpnia 1913 do 19 sierpnia 1917 Sapiński posługiwał w parafii św. Macieja w Andrychowie. Latem 1914 roku odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Aktywnie angażował się w pracę z młodzieżą, co zaowocowało broszurą Doświadczenia poczynione w dotychczasowej religijno-oświatowej pracy w Stowarzyszeniu Młodzieży Męskiej (1917). W 1918 ukazał się drukiem debiut książkowy – rozwinięte i przeredagowane opowiadanie Jasiek-ksiądz.
W 1917 roku ks. Sapiński został skierowany do krakowskiej parafii Najświętszego Salwatora na Zwierzyńcu. W grudniu objął stanowisko redaktora naczelnego miesięcznika Polski Siew. W 1918 roku został wikariuszem przy kościele Mariackim. W 1919 roku podjął studia polonistyczne i romanistyczne na Wydziale Filozoficznym UJ, a tytuł doktora filozofii uzyskał 9 maja 1923 roku na podstawie rozprawy Stapleton i Bellarmin jako źródła kazani na niedziele i święta Skargi. Została ona rok później wydana drukiem pod tytułem Badania źródłowe nad kazaniami niedzielnemi i świątecznemi Skargi.
Pod koniec roku akademickiego 1926/1927 przedstawiciele kilku stowarzyszeń akademickich zwrócili się do abpa Sapiehy z prośbą o ustanowienie dla nich kapelana. 4 sierpnia 1927 roku arcybiskup Sapieha ustanowił Sapińskiego penitencjarzem przy kościele św. Anny, a jednocześnie pozostał przy kościele Mariackim. W 1928/1929 kierował sekcją filozoficzno-religijną w Odrodzeniu.
W 1927 roku rozpoczął działania na rzecz Katolickiego Domu Akademików (KDA). Budowę koordynował Towarzystwo Katolickich Domów Akademickich; dom oddano do użytku w 1931 roku. Sapiński założył Związek Promienisty, początkowo Związek Katakumbowy, aby Dom był Domem-Ideą wpływającym na społeczeństwo przez młodzież. W 1932 roku AZP zostało zarejestrowane na Uniwersytecie Jagiellońskim, a Sapiński pełnił funkcje duszpasterza akademickiego w kolegiacie św. Anny. II wojna światowa nie zniweczyła działalności KDA, lecz ograniczyła możliwości realizacji jego planów.
W 1941 roku ks. Stanisław Sapiński zmarł na tyfus brzuszny w krakowskim szpitalu św. Łazarza. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim; prochy spoczywają w Cmentarzu Przemienienia Pańskiego w Żywcu.