Rudolf Tarnawski Edler von Sleme
Biografia
Rudolf Tarnawski Edler von Sleme urodził się 10 kwietnia 1869 roku w Żywcu, w rodzinie Piotra i Franciszki z domu Bem.
Po ukończeniu gimnazjum w Bielsku w 1885 roku wstąpił do Szkoły Kadetów Piechoty w Łobzowie. W latach 1891–1892 był słuchaczem Oficerskiej Szkoły Jazdy w Mostarze, po czym rozpoczął służbę w kawaleri cesarskiej i królewskiej Armii. Od 1909 roku był wykładowcą taktyki w macierzystej szkole kadetów, a następnie powrócił do służby liniowej. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji Monarchii Austro-Węgierskiej i walczył na froncie włoskim. W 1917 roku dowodził pułkiem piechoty na froncie rosyjskim, a w 1918 na froncie francuskim i w Belgii.
22 maja 1917 roku otrzymał nobilitację szlachecką z predykatem von Sleme. W czasie służby awansował w armii austriackiej: kadet, podporucznik (1892), kapitan I klasy (1905), major (1915), podpułkownik (1916). Po wybuchu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Był dowódcą 10. pułku piechoty w Cieszynie, komendantem wojskowym Cieszyna, a 12 listopada 1918 roku mianowanym komendantem Będzińskiego Okręgu Wojskowego.
W czasie wojny polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej dowodził 11. i 15. pułkiem piechoty, a później XV Brygadą Piechoty i walczył na froncie litewsko-białoruskim. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony w stopniu pułkownika piechoty z dniem 1 kwietnia 1920 roku. Po wojnie bolszewickiej pełnił funkcję inspektora piechoty w Dowództwie Okręgu Generalnego „Pomorze”.
W 1921 roku został dowódcą Obozu Warownego „Toruń”. 10 września 1922 roku przeniesiony został do Kamionki Strumiłowiej, a 1 czerwca 1922 roku przeszedł w stan spoczynku w stopniu tytularnego generała brygady. Z dniem 1 czerwca 1923 roku przeniesiony został do rezerwy, a 31 maja 1924 roku ostatecznie przeszedł na stały urlop i osiadł w Bielsku.