Roman Białek
Biografia
Roman Białek urodził się 21 stycznia 1891 roku w Żywcu. Był synem Tymoteusza i Marii z Bielewiczów. Ukończył Wyższe Gimnazjum w Wadowicach oraz Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego i w 1916 uzyskał dyplom doktora wszech nauk medycznych.
Jeszcze jako student brał udział w I wojnie światowej jako członek wojskowych służb sanitarnych armii austriackiej. Na froncie wschodnim został wzięty do niewoli przez Rosjan. Od 1918 służył w Wojsku Polskim; uczestniczył w wojnie 1920 r. w stopniu porucznika. W latach 1918–1922 pełnił służbę jako lekarz 2. Pułku Strzelców Podhalańskich w Bochni, był ordynatorem szpitala wojskowego w Bielsku-Białej, komendantem szpitali polowych nr 604 i 605. Od 1922 w rezerwie z przydziałem mobilizacyjnym do 5. Szpitala Okręgowego.
W okresie międzywojennym pracował jako lekarz internista w Buczkowicach koło Szczyrku. Był prezesem, a następnie honorowym prezesem Towarzystwa Sokół w Buczkowicach (1927).
W czasie kampanii wrześniowej 1939 w 5. szpitalu okręgowym, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięto go do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 1337, a przy zwłokach znaleziono kartę mobilizacyjną, dwie listy oraz pocztówki. Figuruje na liście wywózkowej 022/3 z 9 kwietnia 1940.
Mieszkał w Buczkowicach. Był żonaty z Marią z Niklewiczów, miał córki Ewę i Aleksandrę.
W 2007 roku pośmiertnie awansowano go na stopień majora w trakcie uroczystości związanych z upamiętnieniem Katyń Pamiętamy.
Jego nazwisko widnieje na pomniku ofiar wojny w Buczkowicach; tabliczka epitafijna nr 176 upamiętnia go na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.