Mieczysław Jan Rybarski
Biografia
Urodził się 5 lutego 1892 roku w Żywcu. Był synem Antoniego i Albertyny z Wielebnowskich. Studiował filologię polską i filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim, był słuchaczem seminarium Ignacego Chrzanowskiego i przygotował kilka prac badawczych. Obronił rozprawę doktorską Pojęcia starożytne w mowach sejmowych XVI wieku, uzyskując rigorosum z filozofii również z wynikiem celującym w 1919 roku. Promocja doktorska miała miejsce 6 grudnia 1919 roku.
Po uzyskaniu dyplomu był nauczycielem języka polskiego w Żywcu i w Warszawie, w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego (lata 1927–1943).
W czasie okupacji przebywał w Warszawie, angażując się w konspiracyjną działalność i tajne nauczanie, m.in. uczył w polskiej szkole Anny Goldmanówny. Po rozstrzelaniu dwóch synów Hieronima i Andrzeja w grudniu 1943 spędził kolejny czas w Warszawie, a następnie został wywieziony na roboty do Niemiec, skąd wrócił pieszo do Żywca.
Po zakończeniu wojny w 1945 powrócił do Warszawy, gdzie ponownie uczył w Batorego i objął stanowisko wicedyrektora gimnazjum. Zmarł na początku stycznia 1947 w Żywcu.
Ogłosił kilka prac: Strona estetyczna w nauczaniu polskiej literatury pięknej w szkole średniej (Przegląd Humanistyczny, 1922); Podręczniki do nauki stylistyki i teorii literatury (tamże); U kolebki naszego stylu poetyckiego (Pamiętnik Literacki, 1930).