Leonard Rybarski
Biografia
Leonard Rybarski urodził się 31 października 1892 roku w Żywcu. Kształcił się w k.k. szkole realnej w Żywcu, ukończył ją w 1912 roku i należał do pierwszego rocznika absolwentów. W czasie szkolnym był aktywny społecznie i sportowo, należał do drużyny Sokoła w Żywcu i 20 września 1910 roku strzelił pierwszą bramkę w historii klubu i żywieckiego footballu. W szkole pełnił funkcję pierwszego prezesa czytelni im. Juliusza Słowackiego. Był twórcą i przewodniczącym żywieckiej tajnej organizacji Polska Organizacja Bojowa (powstała w oparciu o założone w czerwcu 1910 r. przez Mieczysława Rybarskiego tajne koło Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”).
W 1912 roku podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie na Wydziale Filozofii i studiował do czasu wybuchu I wojny światowej. Podczas studiów zetknął się z ruchem strzeleckim i podjął działalność w Polskich Drużynach Strzeleckich, a jego inicjatywy miały na celu zaszczepienie idei strzeleckiej w Żywcu. Wspierał tworzenie zrębów „Strzelca” w Żywcu wraz z Mieczysławem Józefem Mężyńskim i Juliuszem Łopatką. Towarzystwo Strzeleckie w Żywcu zostało powołane 11 marca 1913 roku (od 1914 pod nazwą Związek Strzelecki), a Leonard Rybarski objął stanowisko komendanta.
W pierwszych dniach sierpnia 1914 r. przyszło odpowiedzieć na wezwanie do walki o wolność. 7 sierpnia jego kompania, licząca około 127–150 ochotników, stawiła się na żwyieckim rynku gotowa do wymarszu. Leonard Rybarski, przyjmując bojowy pseudonim 'Słowacki', odmaszerował prowadząc swoich ludzi. Żywieccy strzelcy weszli w skład I Brygady Legionów Polskich. Rybarski objął funkcję dowódcy I plutonu 3 kompanii II batalionu, a następnie dowodził kompanią w I batalionie 5 pułku piechoty. Zginął 6 lipca 1915 roku w okolicach Urzędowa, postrzelony w głowę w czasie walk nad Dunajcem. Pośmiertnie nadano mu Order Wojskowy Virtuti Militari, V klasy.