Gustaw Niemiec
Biografia
Gustaw Niemiec, ps. Gucio, Kuba (ur. 25 lipca 1909 w Żywcu – zm. w 1941 w obozie koncentracyjnym Auschwitz I) był inżynierem budowy okrętów i działaczem harcerskim.
Ukończył Państwowe Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze w Grudziądzu w 1927 roku i szkołę podchorążych piechoty w Zambrowie. Studiował na Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig na wydziale budowy maszyn okrętowych, gdzie w 1934 roku uzyskał tytuł inżyniera.
W Grudziądzu należał do Związku Harcerstwa Polskiego, a po przybyciu do Gdańska pełnił funkcje w harcerstwie: był drużynowym 4 Gdańskiej Drużyny Harcerskiej, a następnie podharcmistrzem od kwietnia 1931 do jesieni 1934, komendantem Gdańskiego Hufca Harcerzy. W 1935 r. po kursie na Bielanach pod Warszawą uzyskał stopień harcmistrza. Jako komendant Gdańskiego Hufca Harcerzy przyczynił się do utworzenia 10 stycznia 1935 r. Samodzielnej Chorągwi Harcerzy w Gdańsku, której komendę objął Alf Liczmański.
W czasopiśmie harcerskim ZHP „Zewie” (1936 nr 3) zamieścił artykuł „W perspektywie piętnastu lat pracy Harcerstwa w Gdańsku 1920–1935”. W Warszawie był urzędnikiem w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, pracował w Wydziale Starszego Harcerstwa Głównej Kwatery, był członkiem redakcji pisma starszoharcerskiego „Brzask” i brał udział w wyprawie starszych skautów do Edynburga w 1939 roku.
W czasie II wojny światowej po wybuchu rozpoczął od października 1939 pracę w Stołecznym Komitecie Samopomocy Społecznej jako zastępca kierownika Zespołów Pomocniczych, a dodatkowo był Szefem Głównej Kwatery Szarych Szeregów i naczelny redaktor pisma „Źródło” (wychodzącego w Warszawie). Aresztowany w Warszawie 31 marca 1941 przebywał w Pawiaku, a następnie wywieziony do obozu Auschwitz I, gdzie zginął w 1941 roku.