Aleksander Stefan Fiut
Biografia
Aleksander Stefan Fiut urodził się w Żywcu 24 czerwca 1945 roku. Studia filologii polskiej odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim, po studiach pracował w bibliotece w Krakowie.
Debiutował w 1972 na łamach miesięcznika Profile. W 1974 obronił doktorat dotyczący twórczości Wilhelma Macha (promotor Tomasz Weiss). Od lat 70. zajmował się twórczością Czesława Miłosza, którego poznał osobiście jeszcze przed przyznaniem Nobel; przeprowadził z pisarzem serię rozmów, które ukazywały się w wydaniach książkowych.
W 1988 na podstawie pracy Moment wieczny. Poezja Czesława Miłosza uzyskał stopień doktora habilitowanego. Tytuł naukowy profesora uzyskał 24 kwietnia 1996; w tym roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 2002 na stanowisko profesora zwyczajnego. Był kierownikiem Katedry Literatury Polskiej XX wieku Instytutu Polonistyki UJ (wykładał m.in. w Studium Literacko-Artystycznym). Był także jednym z założycieli Fundacji Miejsc Rodzinnych Czesława Miłosza przy Uniwersytecie w Kownie (Litwa) i członkiem Rady Programowej The Institute of Czesław Miłosz (USA). Wykładał na uniwersytetach m.in. w Lille, Berkeley, Bloomington, Skopje, Ołomuńcu, Sztokholmie, Getyndze, Leuven, Rio de Janeiro, a także w The Institute of European Studies w Wiedniu.
Jego zainteresowania badawcze obejmują twórczość Czesława Miłosza, literaturę XX wieku, literaturę Środkowej Europy, pograniczno-literaturę, socjologię, antropologię, religioznawstwo i psychologię. W marcu 2000 otrzymał Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca za Być (albo nie być) Środkowoeuropejczykiem. W 2006 zdobył Nagrodę im. Kazimierza Wyki. Mieszka i pracuje w Krakowie. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich do sierpnia 2020 roku.