Adam Stefan Miodoński
Biografia
Adam Stefan Miodoński urodził się 21 grudnia 1861 roku w Żywcu w rodzinie rzemieślniczej; jego ojciec prowadził zakład szewski.
W Żywcu ukończył nauczanie początkowe. Jako jedenastoletni chłopiec przybył do Krakowa, gdzie w latach 1872–1880 uczęszczał do Gimnazjum św. Jacka, po czym podjął studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, słuchając wykładów z filologii klasycznej, polskiej i słowiańskiej. Wśród wykładowców byli Maksymilian Iskrzycki, Alfred Roch Brandowski i Kazimierz Morawski. Studia kontynuował również w Monachium i Erlangen.
W 1888 roku na podstawie rozprawy De enuntiatiis subiecto carentibus apud Herodotum uzyskał doktorat. Od listopada 1889 do lipca 1890 pracował w bibliotekach włoskich, m.in. w opactwie Monte Cassino. W roku 1891 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim i równocześnie podjął pracę w CK Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego, z którego – z powodów zdrowotnych – musiał zrezygnować.
Za namową Józefa Kallenbacha 8 października 1891 r. wyjechał do Fryburga, gdzie objął katedrę filologii klasycznej na tamtejszym uniwersytecie. W 1892 roku objął katedrę filologii klasycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim. 9 maja 1893 roku został członkiem korespondentem Akademii Umiejętności. Przez całe życie chorował na płuca, a jego stan zdrowia ograniczał pracę naukową. Zmarł w Krakowie 16 maja 1913 roku; pogrzeb odbył się 3 dni później na cmentarzu Rakowickim, pochowany jest w pasie 54 tegoż cmentarza.
Jego wykłady cieszyły się olbrzymią frekwencją. Wykładał w sali XXXVI Collegii Novi i prowadził ćwiczenia seminaryjne, wszystkie zajęcia prowadzał w języku łacińskim. Był uczonym wysokiej rangi – współpracował z Eduardem Wölfflinem, publikował w Archiv für lateinische Lexicographie, a także w Glotta i Indogermanische Forschungen; przygotowywał edycję poezji Filipa Kallimacha Buonaccorsiego. Przekazał Kołu Naukowemu Filologów Klasycznych UJ swoją bibliotekę liczącą ponad 900 pozycji.